Amanda'nın Güncesi 6 - Bir Deli Mavi

26 Ekim 2016 Çarşamba

Amanda'nın Güncesi 6


      Amanda doktora döndü ve ağlayan ses tonu ile "Doktor bey ne olursunuz iyi bir haber verin. Ne olur iyi olduğunu söyleyeyin". Doktor genç kadının omzuna elini koydu ve;  " Sakin ol kızım Robert yaşıyor, bir atak geçirdi, tümör beyin sapına baskı yaptığı için ciddi bir sinir harabiyeti oluşmuş, bir daha yürümesinin imkanı yok" 

      Amanda oracıkta yığılıp kaldı . Neler oluyordu , kalbi neden bu kadar hızlı atıyor ve ona acı veriyordu anlamaya çalışıyordu. Bir anda çığlık attı, bağırdı ve daha çok bağırdı , içindeki acı dışına çıkana kadar. Amanda'yı alıp Acil Ünitesine götürdüler ve bir sakinleştirici yaptılar. Kendine geldiğinde olanların rüya olmasını diliyordu. 

      Yoğun Bakım Ünitesinin kapısına geldi genç kadın . Derin nefesler aldı ve Robert'ı görmek için izin istedi. Yanına girdiğinde Robert uyuyordu. Yatağın kenarına oturdu elini tuttu, elini öptü defalarca , sessizce ağlıyordu genç kadın, gözyaşları Robert'ın elini ıslatmıştı. Daha ne kadar dayanabilirdi ki bu acıya...

      Robert uyandı, sadece başını oynatabiliyordu, derin ve yorgun sesiyle; "İyiyim bişeyim yok benim, yakında eskisi gibi olur, sana gıcıklıklar yapmaya devam ederim" dedi. Amanda'nın gözyaşlarını ufak tefek gülümsemeler böldü . 

      Yoğun bakımdan çıktı, 10 gün kadar serviste yattı ve fizyoterapistler tarafından kaslarını rahatlatmak için egzersizler yaptırıldı. Sonrasında eve gönderildi. Amanda Robert için tekerlekli sandalye satın aldı. Uzunca bir süre evden çıkmadılar. Bolca vakit geçiriyorlar ve birbirlerine daha da bağlanıyorlardı. 

      Amanda Robert'ın banyosunu dahi yaptırıyor tüm zor anlarında yanı başından ayrılmıyordu. Robert  utancını gizleyemiyordu ama elinden birşeyde gelmiyordu. Sabah Amanda hazırlık yapmıştı, üzerini giydirdi ve Robert'ı pikniğe götürdü . Parka gidip yine dilekler dilediler, bu kez bir avuç dolusu 5 cent attılar suya. 

      Herşey umut doluydu, tıpkı kalpleri gibi. Yaşamanın tadına varıyorlardı. Aradan 4 ay geçti, Robert'a biçilen ömrün üzerinden de aylar geçmişti...


Bölüm 1 için tıklayın
Bölüm 2 için tıklayın
Bölüm 3 için tıklayın
Bölüm 4 için tıklayın
Bölüm 5 için tıklayın
Bölüm 6 için tıklayın
Bölüm 7 için tıklayın
Final Bölümü için tıklayın

10 yorum:

  1. O halde yıllar da geçebilir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım öyle olur. 💙💙

      Sil
    2. Yazar, ne yazarsa artık...

      Sil
    3. Himm bu top bana ağır geldi...💙

      Sil
  2. ama üzdü bu :( Yüreğine sağlık bu bölümde çok güzel olmuş heyecanla bekliyoruz deli mavim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim canım benim. Üzülme lütfen 💙💙

      Sil
  3. Ölmesin yaa :( Çok üzüldüm. Kalemine sağlık canım. Öyle güzel yazmışsın ki. Kalbimi sızlattın ❤️❤️

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim canım. Üzülme lütfen kıyamam yaa. 😢 Hayat onlara ne gosterecek bakalım. 💙💙

      Sil
  4. Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Beğenmenize çok sevindim.💙💙

      Sil